Recent Posts

Header Ads

Filmrecensie: The Taking of Deborah Logan (2014)



Vanaf 29 Januari 2015 in de bioscoop

Bestaat er ook een goed Nederlands woord(en) voor 'found footage'? Zo nee dan zou ik graag 'poep met grote bruine stukken erin' willen opperen.

13 in een dozijn
Ik was persoonlijk al moe en flauw van het genre 150 films geleden. De hoofdreden waarom we nog steeds jaarlijks gebombardeerd worden met found footage films is omdat ze zowel makkelijk als goedkoop te maken zijn en ze er bij het grote publiek nog altijd als pap ingaan. Met andere woorden; het is allemaal jullie schuld dat we jaarlijks tientallen van dit soort films krijgen, die eigenlijk allemaal hetzelfde- en dus ook weinig verassend of ECHT goed zijn.

Het moge duidelijk zijn dat de voornaamste reden waarom ik flauw van het genre ben is omdat ik jaarlijks tientallen van dit soort films 'moet' bekijken. Na een aantal films worden de vaste patronen duidelijker en duidelijk en word het moeilijker en moeilijker om ook eens een keer een film tegen te komen die iets verassend weet te doen.

Er zijn voor mij maar weinig dingen irritanter en kwalijker dan films die niet eens proberen om origineel te zijn. Deze film voelt net zo aan- en doet precies dezelfde dingen als 80% van alle andere moderne found footage films. Dat betekend ook nog eens dat het precies al de dingen doet waar ik me het meest aan irriteer in het genre.

Slechte genre film
Eén van die dingen bijvoorbeeld is dat dit soort films vaak proberen om over te komen als echte documentaires en dat je alles wat je in de film te zien krijgt dus ook allemaal 'echt' is. Een trucje die de moeder van alle moderne found footage films, "The Blair Witch Project", in 1999 al toepaste. Onzin van de bovenste plank natuurlijk en niet alleen omdat je gewoonweg weet dat het niets meer dan een fictie film is waarnaar je kijkt maar ook omdat er werkelijk waar niets in de film zelf is wat authentiek of op enige manier realistisch aandoet.

Als je als film pretendeert om een echte documentaire te zijn film en vertel je verhaal je dan ook als een echte documentaire en niet als een film waarin alles er gelikt uit ziet en die alles perfect in beeld brengt dankzij de filmische montage en camerawerk. Dit is bijvoorbeeld iets wat "The Blair Witch Project" wel begreep en succesvol toepaste. ik heb mijn mening over "The Blair Witch Project" over de laatste jaren dan ook drastisch moeten bijstellen. Waar ik het eerst maar een simpele en duffe film vond zie ik nu in dat het in zijn genre een perfect uitgevoerde film is, die het 'less is more' principe goed hanteert en begrijpt wat er voor nodig is om karakters en een verhaal realistisch over te laten komen.

Maar nee, deze film staat bol van de scènes die duidelijk maken dat je hier niet met een documentaire te maken hebt maar een weinig creative fictie film die alle bekende trucjes uit de kast haalt om je aan het schrikken te krijgen. Starende en schreeuwende mensen, dingen die plotseling bewegen, gekke geluiden, ja het is allemaal weer aanwezig hoor lieve mensen. Ik kan me werkelijk waar niet indenken dat er nog mensen zijn die vatbaar zijn voor dit soort dingen en deze film als werkelijk iets engs en verassend kunnen aanschouwen.

Irriterend
Iets anders wat me vaak irriteert aan dit soort films is dat er altijd tal van scènes in zitten waarin de documentaire ploeg ziet discussiëren/ruziën. Waarom zou je in vredesnaam als je een met een documentaire bezig bent zulke dingen gaan filmen? En daarnaast, waarom zou je ook een huis vol gaan hangen met korrelige beveiligingscamera's wanneer je in eerste instantie alleen bezig bent met het maken van een documentaire over een Alzheimer patiënt? Het zijn allemaal van dit soort dingen waar ik me mateloos aan kan irriteren tijdens het kijken van een film zoals deze.

De opbouw en uitvoering van de film zijn vrij standaard te noemen. Je weet altijd tijdens het kijken van dit soort films dat er in het eerste gedeelte nog maar weinig zal gaan gebeuren. Het 'mysterie' word langzaamaan opgebouwd wat echter bijna nooit werkt, simpelweg omdat je als kijker al vrij snel in de gaten hebt wat er precies aan de hand is, in tegenstelling tot de karakters in de film zelf, wat op zijn beurt ook vaak weer voor de nodige irritatie zorgt als kijker zijnde. Er zijn momenten dat je wilt dat het verhaal sneller gaat en het wachten is altijd op de echte horror momenten maar wanneer dat alles zijn intreden doet word de film er vaak niet bijster veel beter op, zoals ook het geval voor deze film.

Toegegeven dat dit niet de meest irritante of slechte found footage film is die ik ooit heb gezien maar het blijft een typische 13 in een dozijn film die niets origineels bied en als horror film ook tekort schiet, voornamelijk door de voorspelbaarheid van het geheel.

Een reactie posten

0 Reacties