Vanaf 30 april 2015 in de bioscoop
Parcours is een rage maar in mijn beleving wel één die al enige tijd over zijn hoogtepunt heen is. Desalniettemin vond iemand het toch nog nodig om een film uit te brengen waarin deze urban sport centraal staat, om er toch nog even lekker op in te cashen.
Het resultaat is een film waar niet echt bijster veel energie en moeite ingestoken lijkt te zijn. De film ansich is niet eens zo heel erg slecht maar het is wel één die op geen enkele manier weet te verassen en aan elkaar hangt van de clichés. En dan heb ik het eigenlijk alleen maar over héle slecthe clichés.
Gemaakt voor jongeren
Het lijkt vooral een film gemaakt voor jongeren, in de leeftijd van 14 tot 20 (ja, dat is mijn zeer professionele ruwe schatting) en de film past zich daarop aan. Dat betekend dat de film zo simpel mogelijk wordt gehouden en zich voornamelijk richt op de actie en om ster Taylor Lautner maar continue zo prominent mogelijk in beeld te brengen, om kaartjes te kunnen verkopen. De film doet geen enkele moeite om het verhaal ooit enige gelaagdheid te geven of om je te verassen met een slimme plotwending. Nee, inplaats daarvan zie je de plotwendingen al van mijlen ver aankomen en eindigt uiteindelijk alles precies zo als je van te voren al had gedacht.
Is dat erg? Niet als de film verder vermakelijk en leuk om naar te kijken is. Ik kan helaas alleen niet zeggen dat dit ook met "Tracers" het geval is.
Oppervlakkige karakters
Eén van de problemen met de film is dat de karakters enorm oppervlakkig blijven. Je krijgt nooit het gevoel ze echt te kennen en zijn daarom eigenlijk ook nooit leuk of interessant om in de film te volgen. De film geeft je geen enkele reden om voor de Taylor Lautner karakter te juichen en om te hopen op een goede afloop voor hem en zijn springende en salto's makende vriendjes, die verder totaal anoniem blijven in de film en nog slechter ontwikkeld zijn dan de hoofdpersonage. Het probleem met de andere karakters is ook echt dat het maar moeilijk is om ze ooit te mogen. Het is vanaf het begin af aan al duidelijk dat het eigenlijk maar eens stel boefjes zijn die zich bezighouden met criminaliteit om hun hobby, parcours, maar te kunnen blijven uitoefenen, zonder verder te hoeven werken of aan een toekomst te bouwen. Wat dat betreft doet de film me ook aan de Fast and the Furious-serie denken, waarin een crimineel bestaan enorm wordt geromantiseerd en er gedaan wordt alsof, in dit geval parcours, het enige belangrijke is in leven. Ik vat het allemaal niet eens te serieus op en ik maak me er verder ook niet druk over, het is immers 'slechts een film' maar het blijft natuurlijk wel iets belachelijks om naar te kijken.
Het lukt de film nooit goed om een goed of duidelijk onderscheid te maken tussen de goede en de slechten. Eigenlijk zijn het allemaal een stel slechteriken en eikeltjes als je er goed over nadenkt en zit er vrijwel geen één karakter in de film die van onbesproken gedrag is. Het klinkt misschien leuk maar als een film alleen maar gevuld is met dit soort karakters is het vaak moeilijk om met de film- en de karakters zelf mee te voelen, zoals ook overduidelijk het geval met deze film is.
De actie
De meeste menen zullen echter naar deze film gaan vanwege de actie. En ja, de film blijft natuurlijk aardig om te kijken als parcours jouw ding is. Er zitten genoeg stunts in de film, uitgevoerd door echte parcours experts en de film maakt zo weinig mogelijk gebruik van andere overdreven actie of hulpmiddelen om alles spectaculairder te maken. Dit siert de film maar tegelijkertijd zou ik ook wel hebben gewild dat de film wat andere- en meer heftigere actie erin had. De actie beperkt zich toch voornamelijk van het springen op 'verdekte' maar toch duidelijk aanwezige matten en het gooien van lege dozen op de hoofden van de achtervolgers. Actie-film clichés die al bestaat zolang als het genre bestaat.
Maar gelukkig is er ook nog een liefdesverhaal. Want ja, een film waarin verder maar weinig goede actie zit kan wel wat actie tussen de lakens gebruiken natuurlijk! Het voelt allemaal alleen net iets te geforceerd, onnodig en wederom voorspelbaar. Er wordt een boel om elkaar heen gedanst door de tortelduifjes (letterlijk zelfs) terwijl je de uiteindelijk uitkomst natuurlijk allang weet.
Er gloort nog hoop voor Taylor Lautner
Het acteerwerk maakt de film er ook niet beter op. Het acteren komt behoorlijk zwak over bij vlagen, vooral bij het zeggen van de dialogen. Nee, Taylor Lautner is niet verschrikkelijk maar hij heeft tegelijkertijd ook nog een lange en verre weg te gaan voor hij wil gaan uitgroeien tot een volwaardig en gerespecteerd acteur. Maar er is tenminste nog hoop! Kijk maar naar Channing Tatum en hoe zijn carrière een enorme sprong heeft genomen de laatste jaren. Ik sluit het niet uit dat Lautner's carrière ook nog wel een sprongetje gaat maken uiteindelijk, al moet hij daar wel haast mee gaan maken want de goede en uitdagende rollen liggen momenteel niet bepaald meer voor het oprapen voor hem.
Het is verder ook een film waarin de camera nooit stil lijkt te staan en constant aan het zwenken en zwalken is. Ik zelf heb hier nooit problemen mee maar ik weet dat er een boel mensen zijn die hier 'zeeziek' van worden, dus zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb!
0 Reacties