Filmrecensie: Independence Day: Resurgence (2016)

 


Vanaf 23 juni 2016 in de bioscoop

20 jaar lang heeft men de tijd gehad om met een vervolg op de 1996 science-fiction hit "Independence Day" op de proppen te komen. Vooral in dat perspectief is deze late vervolgfilm een teleurstelling, die van herhalingen van zetten aan elkaar hangt en dus te weinig nieuws of innoverends biedt. Maar ook op zichzelf is het een film die te weinig weet te bieden, door een overdaad aan spektakel, maar een tekort aan verhaal en sterke personages.

Typische vervolgfilm
Eigenlijk is de film vrij exemplarisch voor een vervolgfilm- en dan met name van vervolgfilms van de laatste jaren. Het lijkt vooral met het idee gemaakt te zijn dat alles groter, beter en spectaculairder moet, wat op zichzelf nog vrij logisch en als een prima idee klinkt, maar in de praktijk betekent dat te vaak dat de film-makers andere belangrijke dingen uit het oog verliezen, zoals het verhaal en de personages. Meer spektakel is vrij weinig waard als de film als geheel verder vrij vlak blijft zonder emoties of personages waarmee de kijker zich kan identificeren.

Wat bovendien stoort is dat de film, zoals veel vervolgfilms van de laatste jaren, te veel een herhaling van zetten lijkt. Het volgt exact hetzelfde patroon als in de eerste film het geval was en sommige scènes zijn zelfs vrijwel identiek. In zekere zin lijkt "Independence Day: Resurgence" daardoor meer een moderne reboot en remake dan daadwerkelijk een vervolg op Independence Day", die nog altijd populair is bij een grote schare fans, net als bij velen die opgegroeid zijn in de jaren '90. Dat deze film meer gezien moet worden als reboot dan daadwerkelijk een vervolg wordt ook onderstreept door het einde, waarin sterk gehint wordt op een derde film. Of die er ook daadwerkelijk zal gaan komen? Misschien opnieuw pas over 20 jaar. Qua inkomsten blijft de film achter bij vergelijkbare genre films van hetzelfde kaliber en men heeft nog een lange weg te gaan voordat het budget van $165.000.000 terugverdiend zal zijn.

Weinig innovatief
Het is op zijn minst opmerkelijk te noemen dat het meest originele waarmee de film-makers op de proppen waren gekomen is dat de 'oorlog' ditmaal met modernere wapens uitgevochten wordt. Inplaats van vliegtuigen uitgerust met raketten trekken nu halve ruimteschepen ten strijde en in plaats van geweren wordt er nu met lasers op de aliens gevuurd, die dit alles uiteraard beantwoorden met een koekje van eigen deeg. Het maakt de film wellicht meer science-fiction dan haar voorganger, maar het maakt alles er niet geloofwaardiger of überhaupt leuker op. De nieuwe futuristische technieken bieden ruimte voor meer spektakel maar het vergeet naar deze momenten toe op te bouwen op een ook maar enigszins effectieve of prettige manier.

De film is wellicht het best vergelijkbaar met Michael Bay's Transformers films. De film bestaat uit vrijwel niets meer dan het ene actie moment na de ander, zonder dat de film je enige ruimte geeft om op adem te komen of dingen in perspectief te plaatsen. Zonder opbouw voelt het bovendien teveel alsof alle verschillende actie momenten bij elkaar horen, in plaats van dat je ze als losse segmenten zult zien. Indrukwekkend wordt de film daardoor nauwelijks en meeslepend al helemaal niet.

Nieuwe en oude personages
De opbouw zorg voor meer problemen gedurende de film. Door het hoge tempo wordt er verzuimd om de spanning op te bouwen en worden nieuwe personages maar de film ingegooid, zonder dat je ze ooit écht leert kennen. Zo is bij afwezigheid van Will Smith de nieuwe held Liam Hemsworth, die echter te weinig ruimte en de kans wordt gegeven om uit te blinken of om opgebouwd te kunnen worden als de nieuwe, frisse 'held', van de film-serie. De film heeft het geluk dat het verder voornamelijk kan leunen en terug kan vallen op oude vertrouwde gezichten zoals Jeff Goldblum, Bill Pullman, Judd Hirsch en Brent Spiner, die allen hun rol uit het origineel opnieuw vertolken en wiens personages geen verdere nieuwe introductie behoeven. Zolang Jeff Goldblum in beeld is blijft de film wel lopen en terwijl je er naar kijkt krijg je ook de indruk krijgen dat Goldblum echt gedacht moet hebben dat hij eigenlijk in best wel een prima film zat. Zijn momenten zijn vaak nog goed te pruimen, al wordt uiteindelijk ook hij genekt door het zwakke script, belachelijke situaties en ontluisterend slechte dialogen.

Ik zou ook niet echt kunnen zeggen wiens film dit nou daadwerkelijk is. Het is een beetje een wirwar van verschillende personages, wat in de eerste film ook het geval was, maar het grote verschil was dat die film wel degelijk leuke en sterke personages met boeiende verschillende verhaallijnen bevatte, terwijl deze film nauwelijks één goede verhaallijn bevat, laat staan dat het ook maar enige tijd besteed aan het uitbreiden en interessant maken van andere verhaallijnen. Met name de vrouwelijke personages komen er nogal bekaaid af, maar als dat nou het enige probleem met de film was...

Matig in elkaar
Door het gebrek aan opbouw ontbreekt ook werkelijk iedere spanning. Nooit heb je het idee of het gevoel dat het wel eens fout af zou kunnen gaan lopen voor 'onze helden' en onze mooie planeet, ingegeven door het feit dat geen enkel personage ooit in paniek lijkt en het haast de normaalste zaak van de wereld lijkt te vinden dat de wereld opnieuw aangevallen wordt door aliens. Ook dat ze ditmaal betere wapens, grotere schepen en een bitch van een koningin mee hebben gezeuld, vanuit weet ik veel waar, lijkt weinig indruk te maken. De personages blijven grappen en grollen en oneliners uitspuwen, terwijl de omvang van de nieuwe invasie ook nooit goed duidelijk wordt gemaakt vanuit het perspectief van de film zelf. Alle actie lijkt op één locatie plaats te vinden en was "Independence Day" nog een film waarin het de aarde tegen de aliens was, in "Independence Day: Resurgence" is het haast enkel en alleen Amerika tegen de aliens. (America, fuck yeah!)

Ik hoef- en verwacht geen realisme van een film als "Independence Day: Resurgence" maar door de onrealistische en matige manier waarop alles in elkaar is gezet werkt noch het verhaal, personages, spanning of spektakel ooit uit op een effectieve of leuke manier. Ik kan me anderzijds alsnog best voorstellen dat mensen vermaakt zullen worden door deze film. Het is namelijk niet één die ook daadwerkelijk verveeld en visueel heeft de film bijna ten alle tijden wel iets te bieden. De special effects stellen dan ook absoluut niet teleur. Als geheel blijft het echter op meerdere vlakken tekort schieten, waardoor deze film dan ook absoluut niet de historie in zal gaan zoals haar voorganger.