Filmrecensie: Insidious: Chapter 3 (2015)

Vanaf 25 juni 2015 in de bioscoop

Na "Insidious" volgde "Insidious: Chapter 2" en na "Insidious: Chapter 2" volgt nu "Insidious: Chapter 3". Logisch maar zaten we daar ook echt met zijn allen op te wachten? De eerste "Insidious" was een verassend goed en effectieve horror film, die origineel aandeed, ook al leende het flink van klassiekers uit het verleden. "Insidious: Chapter 2"...Tja, die heb ik ook ooit gezien maar om eerlijk te zijn weet ik er nog maar bar weinig van, wat natuurlijk nooit een goed teken is.

Ik zou willen zeggen dat "Insidious: Chapter 3" meer van hetzelfde is en dat is het ook maar dan op een andere manier. Inplaats van als een Insidious film aan te doen doet deze film toch echt voornamelijk aan als een typische en zeer standaard moderne horror film, waarin een meisje achtervolgt wordt door demonen.

Traag op gang
De film begint al niet goed, door een veel te laag tempo te hanteren. Op zich niet ongebruikelijk voor een horror film en het wordt vaak makkelijk omzeild door op een langzaam sluipende manier aan de mysterie en spanning van de film te werken tijdens het eerste halfuur. Iets wat deze film ook echt wel probeert maar gewoon simpelweg nooit helemaal goed lukt. Genoeg mysterie in de film, alleen niet het type wat ook werkelijk spannend of boeiend is. De film blijft vooral vaag in het begin, zonder ergens naar toe te werken. De film begint eigenlijk pas echt ergens naar toe te werken zodra het tegen het einde begint te lopen. Rijkelijk laat uiteraard en ja, ook inderdaad TE laat uiteindelijk.

Weinig creatief
Is er al een goed Nederlands woord voor jumpscares? Hoe dan ook, het zal geen verassing zijn dat dat iets is waarmee deze film tot de nok toe gevoeld is. Sterker nog, zodra het op de horror aankomt is dat eigenlijk vrijwel alles wat de film te bieden heeft. Weinig creatief dus en daarom ook uitermate ineffectief. Mensen die vaker horror films kijken zullen de schrikmomenten al van verre aan zien komen en er zitten maar weinig momenten in de film die het publiek daadwerkelijk zullen laten doen op- of wakker schrikken.

Aangezien dit een prequel is en het zich dus afspeelt voor de gebeurtenissen uit de twee eerdere films, is het ook niet per se nodig dat je de andere twee Insidious films eerst kijkt (maar als dit een prequel is, waarom heet het dan eigenlijk Chapter 3?). Dat gezegd hebbende, het kan tegelijkertijd ook geen kwaad. Deze film besteed namelijk zelf weinig aandacht aan het introduceren van de karakters of het uitleggen van de 'wereld' waarin het zich afspeelt. Mensen zullen zich wellicht eerst achter hun oren moeten krabben zodra de film plaats vind in de 'horror wereld' en er karakters verschijnen die anderen kwaad willen doen, zonder dat je begrijpt hoe, wat, waar of waarom. Wat dat betreft houdt de film misschien wel wat te weinig rekening met de nieuwe kijker en grijpt het bovendien niet de kans om iets nieuws uit te gaan proberen en nieuwe wegen in te slaan met het concept en karakters. Nogmaals, de film is weinig creatief en lijkt alles eigenlijk wel best te vinden, het geld komt immers toch wel in het laatje.

Nieuwe personages
Het ontbeert de film niet alleen aan goede spanning, mysterie en originaliteit, ook de nieuwe personages vallen behoorlijk tegen. Niet interessant, niet boeiend...eigenlijk ben ik nu alweer vergeten hoe de karakters überhaupt heten. Het helpt ook niet dat ze gespeeld worden die acteurs die simpelweg niet bekend zijn. Dit was natuurlijk de perfecte kans voor de film om nieuwe personages te introduceren die de film serie nieuwe wegen in zou kunnen sturen, wat misschien wel de deuren zou openen voor nog een stuk meer vervolgfilms. Ik zie echter niet in hoe we nog meer films met deze personages kunnen gaan krijgen. Mij zullen ze er ook echt niet meer mee de bioscoop in krijgen in ieder geval.

Naast de nieuwe personages keren er ook een hoop oude bekenden terug. En misschien juist zelfs wel teveel. Alleen de hoofdpersonages zijn nieuw, maar daaromheen duikelen precies dezelfde personages weer op, die ook precies weer dezelfde dingen doen als in de vorige twee films. Ik heb het dan over de paranormale Elise Rainier gespeeld door Lin Shaye en ghosthunters Tucker en Specs, gespeeld door Angus Sampson en Leigh Whannell, die ditmaal ook de regie voor zijn rekening heeft genomen, eveneens als opnieuw het verhaal, zoals hij ook al voor de twee eerdere films deed.

De film ziet er tenminste nog goed en niet afgeraffeld uit. Je wordt ook niet continue doodgegooid met special effects en het alles maakt de film niet geheel onprettig om naar te kijken. Om het te volgen blijft echter een heel ander verhaal. Het is absoluut geen horror film die je bij de lurven pakt vanaf het begin en je nooit meer loslaat. Het is ook geen film die je op het puntje van je stoel gaat doen zitten of waar je met ingehouden adem naar zult gaan zitten kijken. Nee, het is eigenlijk niet meer dan simpel, standaard horror vermaak, met hier en daar een vleugje van de eerdere twee films maar over het algemeen komt het absoluut nooit in de buurt van diezelfde films. Mijn advies is dan ook; doe je zelf een plezier en ga gewoon "Insidious" weer eens opnieuw bekijken en laat deze prequel voor wat het is.