Soms ben ik er verbaasd over dat zoveel mensen een bepaald type film goed vinden. Verbaasd, omdat het type in mijn ogen ver van conventioneel is. Dit geld absoluut ook voor Paul Thomas Anderson films en het maakt me blij om te zien dat, naast mijzelf, zoveel verschillende mensen zijn kunsten kunnen waarderen en zijn films zo hoog aanschrijven.
Paul Thomas Anderson behoord absoluut tot een uitstervend ras. Een 'ras' die eigenlijk lang geleden in de jaren '40 van de vorige eeuw al furore maakten met het vertellen van verhaal gedreven films, met complexe karakters erin, zonder al te veel poeha en filmische trucjes.
Eigentijdse en eigenzinnige film-noir
Een 'pure' film, zo zou je ook "Inherent Vice" kunnen omschrijven. Het meest knappe aan de film vind ik nog dat het misschien ouderwets is qua opzet en verhaalvertelling maar de film zelf doet ontzettend modern en eigentijds aan en dat terwijl de film zich ook nog eens in de jaren '70 afspeelt. Het is dus niet per se een klassieke film. niet per se een moderne maar vooral een film die helemaal zijn eigen ding doet, zoals dat eigenlijk altijd het geval is bij een Paul Thomas Anderson film.
Het verhaal van "Inherent Vice"- en de eigenzinnige manier van de verhaalvertelling kan misschien wat warrig overkomen soms maar in grote lijnen blijft de film absoluut niet moeilijk om te volgen. Eigenlijk is het heel simpel; het begint met 1 verhaallijn maar langzaam aan word er verhaallijn op verhaallijn aan toegevoegd, met elk hun eigen nieuwe personages en wendingen, die allen bijdragen aan het hoofdverhaallijn van de film.
Het gevolg van de verhaalvertelling is dat de personages niet allemaal even goed uit de verf komen, omdat er maar weinig ruimte voor ze is om zich te ontwikkelen. Echter, door hoe ze op bepaalde situaties reageren en omgaan om met bepaalde kom je ook een hoop te weten over de personages. Je zou kunnen zeggen dat het verhaal leidend is in deze film, waar het in andere films vaak het hoofdpersonage is die de film draagt en bijdraagt aan de belangrijkste ontwikkelingen erin. In deze film leidt het verhaal dus de hoofdpersonage in plaats van andersom.
Het is anders- en vast ook even wennen voor sommige mensen maar voor mij persoonlijk werkte het wel. Het verhaal was interessant, de karakters vermakelijk en en de film staat bol van de ontwikkelingen die er aan bijdragen dat deze film een unieke- en overal het algemeen ook geweldige ervaring is om te kijken. Nee, het is misschien niet Anderson's meest interessante of diepe film maar dat zegt meer over de andere films van Anderson dan over de daadwerkelijke kwaliteit van deze.
Blik met bekende acteurs
Het kan me vaak erg storen wanneer een film een blik met bekende acteurs open trekt en in elke scene een nieuwe bekende acteur introduceert. Dit is eigenlijk ook precies wat "Inherent Vice" continue doet maar toch werkt het niet als storend, omdat eigenlijk elke acteur perfect gecast is, goed acteert en ieder een unieke personage speelt, zoals hij/zij nog nooit van te voren gedaan heeft.
Joaquin Phoenix stelt de laatste jaren eigenlijk nooit teleur en hetzelfde kan ook gezegd worden voor Josh Brolin. Bovendien maken tal van andere bekende acteurs hun opwachten, die elk indruk maken en met name dan Martin Short, die ik al enige tijd niet meer in een grote film had gezien.
Subtiele komedie
De films van Paul Thomas Anderson hebben misschien de reputatie dat ze zware kost zijn om te kijken maar deze film blijft toch eigenlijk bovenal vooral een komedie, met zijn aparte situaties en overdreven en uitvergrote karakters. Het is zeker niet het type komedie waarbij je over de grond gaat rollen van het lachen maar meer het subtiele en ironische soort komedie waarbij je mondhoeken absoluut veelvuldig omhoog zullen gaan krullen. Het is bovenal toch echt een leuke en plezierige film om te kijken, dus laat het je er niet van weerhouden om deze film te kijken wanneer je andere Paul Thomas Anderson films zoals "The Master" en "There Will Be Blood" te zwaar en te gecompliceerd vond om te kijken.
Het is een absoluut goed geregisseerde film, die je mee neemt naar een andere tijd en in zekere zin ook een andere wereld. De film voelt uniek aan en zo ziet hij er ook uit, met zijn prachtige camerawerk, sets, kostuums en oog voor detail. Het maakt de film een feest voor de oog en mind, alhoewel zoals eerder gezegd, niet iedereen even makkelijk en goed mee zullen kunnen gaan in de manier van verhaal vertellen en met de karakters erin.
Ondanks het feit dat ik het een geweldige film vond kan ik meer dan goed begrijpen dat sommige mensen deze film absoluut het kijken niet waard vinden. Ook dat vind ik een kracht van Paul Thomas Anderson's films; iedereen heeft er altijd een zeer uitgesproken mening over en iedereen ervaart en interpreteert zijn films weer anders. Hoe dan ook, ze zorgen altijd voor voldoende stof tot naspreken, of je de film nou geweldig vond of absoluut haatte. Iets wat niet veel films of regisseurs tegenwoordig nog voor elkaar kunnen krijgen.
0 Reacties