Vanaf 12 februari 2015 in de bioscoop
Tja, ergens heb ik altijd iets van; als een film binnen enkele weken door miljoenen mensen bezocht word en een veelvoud van daarvan opbrengt qua geld, dan doet het blijkbaar toch echt iets goeds. Iets waarmee het lukt om een bepaalde doelgroep aan te spreken en om mensen in groten getale naar de bioscopen te krijgen. Het is altijd reden voor me zo objectief mogelijk de film in te gaan, om te ontdekken wat het dan precies is wat de film zo 'goed' doet, ook al is de kans groot dat het mij persoonlijk totaal niet aan zal spreken. En nee, werkelijk niks sprak mij aan in deze film maar kan ik wel begrijpen waarom de film en de boek waarop het gebaseerd is zo ontzettend populair is bij vrouwelijk lezers, over de hele wereld? Niet echt om eerlijk te zijn...
Waar zijn de feministen als je ze nodig hebt?
Ik had de vrouwelijke medemens toch wel wat hoger ingeschat qua zelfbeeld en standaarden. Het is opvallend en opmerkelijk hoe sommige vrouwen het hardst kunnen roepen om gelijke rechten en moord en brand kunnen schreeuwen wanneer een vrouw in TV serie/film/computer spel word afgebeeld als zwak en hulpeloos of als een lustobject maar hoe ze tegelijkertijd blijkbaar ook ontzettend kunnen weg zwijmelen bij- en kunnen genieten van een film waarin een sterke, zelfverzekerde, rijke man een hulpeloze en zwakke vrouw, zonder enige duidelijke ruggegraat of uitgesproken sterke persoonlijkheid, op alle manieren domineert en leeft. Hij geeft haar overdreven luxe cadeaus, want zelf verdiend ze natuurlijk niet genoeg, red haar van dronkaards, want zelf is ze natuurlijk niet sterk genoeg om voor zichzelf op te komen en bezorgt haar een 'leuke' tijd, want zelf is ze natuurlijk niet ondernemend, daadkrachtig of impulsief genoeg om zich te vermaken. Het is allemaal een beetje de logica die deze film hanteert. Niet alleen in het begin maar gedurende de gehele film.
Je zou misschien denken dat het vrouwelijke personage in de film zich langzaamaan verder zal ontwikkelen als persoonlijkheid en sterker en sterker zal groeien maar hier is vrijwel geen sprake van, met uitzondering van de de absolute slotscène. Rijkelijk laat natuurlijk.
Minstens zo zwak verhaal
Maar niet alleen de karakters ontwikkelen zich slecht, ook het verhaal zelf laat behoorlijk te wensen over. Het is niet alleen een probleem dat het verhaal op zichzelf al ontzettend flinterdun is, het mist ook een duidelijk doel en kabbelt slechts wat voort, zonder dat er dus ooit ergens naartoe opgebouwd wordt. Wat het verhaal en film wellicht nog had kunnen redden was een goed liefdesverhaal. Ook dit echter niet verder dan het niveau zwak en matig, naar mijn beleving. Nooit lijkt er sprake van echt liefde tussen de twee personages, of een ijzersterke band die de twee met elkaar verbind en je als kijker doet 'juichen' en zwijmelen bij hun liefde voor elkaar. In het allereerste begin lijkt Anastasia vooral voor Christian te gaan omdat die toevallig een 'lekker koppie' heeft en Christian gaat op zijn beurt voor haar omdat het overduidelijk is dat ze interesse in hem heeft en hij in haar een nieuwe en gemakkelijke 'prooi' ziet om zijn lusten te bevredigen. Veel verder- of veel sterker en dieper wordt de relatie tussen de twee ook niet echt en het is teleurstellend hoe weinig aandacht er besteed wordt aan het ontwikkelen- en het verder uitwerken van het liefdesverhaal en haar twee hoofdpersonages.
Matige personages
Het is absoluut een probleem voor de film dat zowel het verhaal als de personages behoorlijk oppervlakkig blijven. Hij lijkt emotieloos en zij een zwak schaap. Met andere woorden, het zijn nou niet echt de twee meest boeiende personages om 2 uur lang naar te moeten kijken en al helemaal niet als zowel de personages als het verhaal waar zij de hoofdrol in spelen zelf maar weinig progressie lijken te maken. Er zitten verder ook geen andere verhaallijnen in de film. Je hebt Anastasia Steele en je hebt Christian Grey en dan heb je verder nog wat personages die af en toe over het scherm heen hobbelen maar werkelijk waar verder totaal geen enige rol van betekenis spelen voor het verhaal.
De film is ook niet geweldig gecast. Ja, Dakota Johnson doet het nog wel leuk maar het is wel duidelijk dat Jamie Dornan nooit de eerste keus was voor de rol van Christian Grey en wellicht dat de rol te gehaast opnieuw gecast moest worden nadat acteur Charlie Hunnam het project vroegtijdig had verlaten. Dornan heeft misschien wel de looks voor de rol maar mist absoluut het charisma. Het is overduidelijk dat hij constant druk bezig is om zo emotoloos en streng, sterk en zelfverzekerd over te komen maar hij straalt het alleen nooit overtuigend uit. Johnson en Dornan hebben ook absoluut te weinig chemie samen om de liefde en sex scènes van het scherm te laten spatten. Het maakt het verhaal en hun personages er niet bepaald sterker of geloofwaardiger op.
Kitscherige softe porno
En natuurlijk zijn de sex scènes de meest besproken scènes van de film, al ver voordat de film in productie zou gaan. Het boek van E.L. James beschrijft de 'bed' scènes beeldend en bespaart daarbij weinig taboes. Genoeg materiaal voor controverse en originaliteit, aangezien er tegenwoordig nog weinig, veel kostende, Hollywood films zijn die het aandurven om expliciete sex scènes in hun films te stoppen. Maar hoe expliciet misschien ook, het ontstijgt natuurlijk nooit het niveau van een softe-porno productie. Een hele softe. Er word veel geïmpliceerd maar je ziet verder vrij weinig. Je hebt nooit het idee dat je naar twee personen zit te kijken die sex met elkaar hebben maar wel naar twee acteurs, die constant alsof doen. Er zijn wel behoorlijk wat naaktscènes (met vrouwelijk naakt erin, want op mannelijk naakt in films lijkt nog steeds een te groot taboe te liggen, zelfs voor deze film) maar dat is dan ook gelijk het enig wat ik echt expliciet zou willen noemen aan deze film. Alle sex scènes zijn meer kunstzinnig (en eerlijk is eerlijk, de film ziet er gewoon goed en strak uit) dan expliciet gefilmd, wat ze in zekere zin kitscherig en nep maakt en verre van opwindend of tot de verbeelding sprekend.
Het is ook absoluut geen film die je mee neemt in 'de wondere wereld van bdsm'. Het biedt op geen enkele manier een realistisch aanvoelend kijkje in de gedachtengang en wereld van een bdsm liefhebber. Wat is er opwindend aan? Wat maakt het spannend? Wat drijft je ertoe? Waarom zou je er überhaupt ooit aan beginnen met iemand als je er zelfs nog nooit over gefantaseerd hebt? Allemaal vragen waar je op geen enekele manier antwoord krijgt tijdens het kijken van de film. Het is dan ook echt onbegrijpelijk hoe tijdens de film Anastasia Steele zich overal zo gemakkelijk in laat meeslepen. Nogmaals; het laat zien hoe simpel het personage en het verhaal geschreven is en hoe ongelofelijk zwak en beïnvloedbaar haar karakter overkomt. Dit is toch niet het type vrouw waarmee een sterke, onafhankelijke vrouw zich, waar dan ook te wereld, mee zou moeten en willen kunnen identificeren? Toch gaat het er allemaal in als zoete koek voor veel vrouwen, wat eens temeer een oeroud cliché bevestigd; Wij mannen begrijpen maar weinig van jullie vrouwen...
0 Reacties